ข้อมูลน่ารู้ เรื่องเล่า อาหารซาอุ การทำงาน ชีวิตและคนไทยในซาอุ

ปลายปีนี้ก็จะครบ 2 ปีทีสามีทำงานที่ซาอุฯ แล้วค่ะ ก็เลยเล็ง ๆ ว่าจะย้ายออกจากซาอุฯ เร็ว ๆ นี้ค่ะ วันนี้เลยมานั่งเขียนบล๊อกสั่งลาซาอุฯ ซะหน่อย เพราะมีเวลาอยู่ในซาอุฯ อีกแค่ 2 เดือนเองค่ะ วันนี้มีอารมณ์ขีด ๆ เขียน ๆ เลย เขียนยาวเลยค่ะ

**โปรดอ่านตรงนี้
ดิฉันไม่ใช่ผู้รอบรู้ และไม่ใช่มุสลิมค่ะ ทุกอย่างที่เขียนก็ถ่ายทอดจากประสบการณ์ตรงและจากที่ได้รับการบอกเล่ามาอีกทีค่ะ เพราะฉะนั้น กรุณาใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ อย่าดราม่า
**กรุณาอ่านอีกครั้ง

**คำถามที่ถามกันบ่อย ๆ เกี่ยวกับซาอุดิอาระเบีย
–เรื่องแรก เรื่องวีซ่ามาซาอุฯ
ต้องขอบอกก่อนนะคะว่า เท่าที่ทราบมา (อย่าเชื่อเรามากนะ เราไม่ใช่ guru แต่เล่าให้ฟังเท่าที่รู้) ประเทศซาอุดิอาระเบีย ไม่มีวีซ่าท่องเทียว มี เฉพาะวีซ่าทำงาน วีซ่าทำพิธีกรรมทางศาสนา วีซ่าธุรกิจ และวีซ่าติดตามครอบครัวค่ะ

ส่วนใหญ่เราได้รับคำถามนี้จากคนที่จะติดตามสามีที่มาทำงานที่ประเทศซาอุฯ ซึ่งเคสนี้ค่อนข้างจะไม่ซับซ้อนเท่าไหร่ เพราะเมื่อสามีคุณมีวีซ่าทำงาน คุณก็จะขอวีซ่าติดตามสามีได้ง่ายมาก ซึ่งเขียนอธิบายไว้แล้วในลิงค์นี้ค่ะ Saudi Arabia Visa

ส่วนวีซ่าอื่น ๆ ไม่มีความรู้ ไม่ขอพูดแล้วกัน แต่ถ้าใครหาข้อมูลไม่ได้จริง ๆ คำตอบง่าย ๆ คือโทรไปถามสถานทูตค่ะ เจ้าหน้าที่พูดไทยค่ะ

–เรื่องที่สอง เป็นผู้หญิงเดินทางมาซาอุฯ ลำบากมั้ย กลัว
ไม่ต้องกลัวค่ะ ดูเผิน ๆ เหมือนน่ากลัว จริง ๆ ก็ไม่มีอะไรมาก แค่เราปฏิบัติตามกฎเค้าก็พอแล้วค่ะ พอเข้าประเทศก็แต่งตัวให้มิดชิด ใส่ชุดอบายะห์สีดำ คลุมผมนิดหน่อย ถ้าคลุมผมไม่เป็น ก็ไม่ต้องเครียดค่ะ แค่พัน ๆ รอบ ๆ ไม่ต้องเป็นทางการมากก็ได้ค่ะ แต่ถ้าใครอยากจะเคร่งครัด แต่งตามแบบแผนของคนซาอุฯ จริง ๆ ก็ไม่ว่ากันค่ะ แล้วแต่สะดวก

–ต้องใส่ชุดอบายะห์ตอนไหน
ตอนที่เราเดินทางมารอบแรก แว่ะเปลี่ยนเครื่องที่ประเทศบาร์เรนห์ค่ะ ด้วยความที่เราไม่รู้เรื่อง คิดว่าเข้าเขตตะวันออกกลางแล้ว กลัวว่านั่งเครื่องเข้าซาอุฯ บนเครื่องคนซาอุฯ เยอะ ก็เลยแว่ะเปลี่ยนชุดให้ห้องน้ำที่ประเทศบาร์เรนห์ค่ะ (เล่นเอาเกือบไปขึ้นเครื่องไม่ทัน) แต่พอเดินทางสักสองสามรอบ เริ่มรู้อะไรมากขึ้น หลัง ๆ ก็มาสวมชุดอบายะห์คลุมในห้องน้ำบนเครื่องก่อนเครื่องลงจดที่สนามบินค่ะ หรือไม่ก็มาใส่ชุดอบายะห์ในห้องน้ำของสนามบินก่อนผ่าน อิมมิเกรชั่นก็ได้ค่ะ

–ชุดอบายะห์แพงมั้ย ราคาเท่าไหร่
ราคาชุดอบายะห์ มีหลากหลายราคามาก ตั้งแต่หลักสิบ SAR ซึ่งถ้าคิดเป็นเงินไทยก็หลักร้อย ราว ๆ 400-900 บาทแล้วก็แพงขึ้นไปเรื่อย ๆ ถึงหลักหมื่น กันเลยทีเดียวเชียว ส่วนใหญ่ถ้าซื้อในห้างจะเป็นของแพง ประดับคริสตัล Swarovskiไรงี้ ราคาในห้างเริ่มต้นประมาณ 200 SAR (คูณ 8 เข้าไปเป็นเงินไทย) แต่ถ้าไปเจอเวลาเซลล์ไรงี้ ก็อาจจะได้ในราคาต่ำกว่า 100 SAR แต่ถ้าซื้อตามร้านที่เป็นคล้าย ๆ ห้องแถว ก็จะหาราคาต่ำกว่าร้อยและร้อยต้น ๆ ได้ค่ะ

–การแต่งตัวต้องคลุมผม ปิดหน้า ตลอดเวลามั้ย
ถ้าอยู่ในบ้านก็ตามสบาย ใส่สายเดี่ยวนุ่งสั่นยังไงก็ตามสะดวกค่ะ แต่พอออกนอกบ้าน ก็ควรจะคลุม ๆ ค่ะ แต่ถ้าไปโซนที่มีคนต่างชาติเยอะ ๆ หรือในห้าง ก็เห็นหลาย ๆ คนเอาผ้าคลุมผมออก แล้วก็ค่อยคลุมอีกทีตอนกลับค่ะ แบบนี้เราก็ทำบ่อย (ไม่ได้บอกให้ทำตามนะคะ ใช้วิจารณญาณกันเอาเอง) ส่วนหน้าจะปิดหรือไม่ก็ได้ ส่วนตัวเคยปิดหน้าเหลือแต่ตาแล้วมองอะไรไม่ถนัดค่ะ เดินไม่สะดวกกลัวหัวทิ่ม ทำให้หงุดหงิดและอารมณ์เสีย เป็นอันตรายกับสามี เพราะจะโดนเหวี่ยง เคยลองใช้แบบปิดหน้าแค่วันเดียวค่ะ นอกนั้นก็ใช้แค่คลุมผมแบบหลวม ๆ แต่ถ้าอยากปิดหน้าจริง ๆ ก็สักอาทิตย์น่าจะชินกับวิสัยทัศน์ที่เปลี่ยนไป คือคลุมแล้วไม่ได้มองเห็น 180 องศา แบบที่ไม่คลุมอ่ะค่ะ

–ผู้ชายจะเดินทางมาซาอุฯ มีอะไรต้องรู้มั้ย
ผู้ชายก็สบาย ๆ เลยค่ะ แต่งตัวตามสบาย แค่เลี่ยง ๆ การใส่ขาสั้นที่เหนือเข่าขึ้นมา (แต่เอาเข้าจริง อิฉันก็พอเห็นคนที่ใส่เหนือเข่าอยู่บ้างนะคะ)

–ซาอุฯ อันตรายมั้ย
ส่วนตัวแล้วก็เฉย ๆ ค่ะ ไม่ได้น่ากลัวมาก อาจจะเจอพวกสายตาหื่น ๆ บ้าง แต่อย่าได้แคร์ค่ะ พยายามอย่าไปจ้องตาหรือมองหน้าผู้ชายที่ไม่รู้จักหรือไม่ใช่สามีของตนค่ะ

–อยู่ซาอุฯ ลำบากมั้ย
ส่วนตัวมองว่าไม่ลำบากค่ะ แค่ไม่อิสระ (เอ๊ะ ยังไง) คือออกจากบ้านไปไหนคนเดียวไม่ได้ ต้องไปกับสามี หรือคนในครอบครัว แต่ก็เคยเห็นผู้หญิงไปในมาไหนเป็นกลุ่ม ๆ ไม่มีผู้ชายได้นะ ให้คนขับรถ หรือ taxi ไปส่ง

–ออกไปไหนไม่ได้แล้วทำยังไง
ก็อยู่บ้านค่ะ ทำงานบ้าน ทำกับข้าว เม้าท์กับเพื่อน เล่นเฟสบุค ดูหนัง ฟังเพลง อ่านข่าว เล่นพันทิป หรืออะไรก็แล้วแต่ค่ะ แล้วก็รอให้สามีว่าง ๆ และพาไป

–มีที่เที่ยวมั้ย
ที่เที่ยวที่ซาอุฯ ส่วนใหญ่จะเป็นห้าง กับสวนสาธารณะค่ะ ซาอุฯ มีทะเลด้วย แต่ไม่สวย บางที่ก็ไม่มีชายหาด และห้ามลงเล่นน้ำ แต่หาดที่เล่นน้ำได้ ก็มีนะ อันนี้ที่เคยไปมา Half moon bay หลัก ๆ แล้วผู้หญิงซาอุฯ ก็ไปเดินห้างกัน ช้อปปิ้ง กินข้าวนอกบ้าน ร้านฟาสฟูดส์ที่นี่เยอะพอสมควร มีเกือบทุกยี่ห้อ โดนัสคริสปี้ครีมนี่หาได้ง่ายว่าดังกิ้นส์โดนัสอีก

ส่วนสวนสาธารณะ ก็จะไปได้ในช่วงหน้าหนาว อากาศจะค่อนข้างดีเลยทีเดียว คนซาอุฯ ส่วนใหญ่จะไปปิคนิค ปิ้งย่างกินกัน บ้างก็ไปตกปลาที่ชายทะเล ส่วนหน้าร้อน ก็เห็นมีคนซาอุฯ ไปนั่งที่สวนอยู่บ้างเหมือนกัน แต่สำหรับเรา มันร้อนเกินไป ยอมทนอยู่ในห้องดีกว่า

–ร้านอาหาร/อาหารการกินหล่ะ
จะไปกินข้าวที่ร้านอาหารที่นี่ต้องดูด้วยว่า ร้านที่จะไปนั้นมี Family section หรือเปล่า ถ้าไม่มี แสดงว่ามีเฉพาะ Single section นั่งกินได้เฉพาะผู้ชายหรือไม่ก็ซื้อกลับไปกินที่บ้าน ลักษณะของ Family section ก็คือจะเป็นห้องแยกต่างหากจาก Single section เข้าไปแล้ว มักจะเป็นห้องเล็ก ๆ กั้นด้วยpartition แล้วตรงทางเดินเข้าออกก็มีผ้าม่านรูดอีกที แต่บางร้านก็ เป็นโต๊ะเก้าอี้เฉย ๆ ไม่มีฉากกั้นสำหรับแต่ละโต๊ะ

เมนูสิ้นคิดของที่นี่เรียกว่า Kabsa ค่ะ เป็นไก่ย่าง ทานกับข้าวที่หุงแบบอาหรับ คือเอาข้าไปผัด ๆ กับน้ำมันก่อนแล้วก็มีพวกลูกเกด เครื่องเทศด้วย มีทั้งแบบสีขาว ทีเหลือง สีค่อนไปทางแดง ๆ เลี่ยนพอสมควร บางร้านก็มีอาหารให้ด้วย ไก่ 1 ตัวและข้าว 1 กล่อง อยู่ที่ราคาประมาณ 20-24 SAR ค่ะ ส่วนใหญ่แบ่งขาย 1/2 ตัวด้วย บางร้านก็แบ่งถึง 1/4 ตัวค่ะ

–ของกินแพงมั้ย
เคยเขียนพวกราคาของกินไว้โดยประมาณแล้วค่ะ ไปดูที่ลิงค์นี้ Cost of living in Saudi Arabia

–taxi ล่ะ แพงมั้ย เริ่มต้นที่เท่าไหร่
โดยทั่วไปแท็กซี่ที่ซาอุฯ มีมิเตอร์นะ แต่เค้าไม่ใช้ ฮ่า ๆ จะไปไหนก็ตกลงราคากันให้แน่นอนก่อน เพราะคนขับแท็กซี่(ส่วนใหญ่)ในประเทศกำลังพัฒนาหรือแม้แต่พัฒนาแล้วแต่ยังไม่สมบูรณ์แบบเห็นลูกค้าต่างชาติก็ เหมือนเห็นหมูค่ะ โดนฟันหัวแบ่ะแน่ ๆ โดยทั่วไป ถ้าไม่ไม่ใกล้ ไม่ไกล ก็ตกลงกันที่ 10 SAR ค่ะ ขนาดที่ไกลพอสมควร เราถ้าเรียกเอง ไม่น่าจะต่ำกว่า 50 SAR แต่พอคนซาอุฯ เรียกแท็กซี่ไง ได้ราคา 25 SAR เองค่ะ ถ้าตกลงไม่ได้ก็อย่าง้อค่ะ ส่วนใหญ่พอเราไม่ง้อ คนขับก็ง้อเรา ถ้าคนขับไม่ง้อ ก็รอคันต่อไป

–อากาศร้อนมั้ย
หน้าร้อน ก็ร้อนกว่าไทยเยอะมาก ลมพัดมาทีก็เป็นลมร้อน ๆ เหมือนอยู่หน้าเตาอบเลยค่ะ กลาง ๆ ปีถึงปลาย ๆ ปีค่ะ เป็นหน้าร้อน เปิดแอร์กันทั้งวันทั้งคืนเลยค่ะ
หน้าหนาว ก็หนาวก็ไทยพอสมควร น่าจะพอ ๆ กับภาคเหนือของประเทศไทยค่ะ ต้องใส่เสื้อหนา ๆ ค่ะ ช่วงหน้าหนาวประมาณ ปลาย ๆ ปีถึงต้น ๆ ปี แทบไม่ได้เปิดแอร์เลยค่ะ และต้องใช้ผ้าห่มหนา ๆ ด้วย

–อยู่ซาอุฯ แล้วหางานทำยากมั้ย
ยากค่ะ! ค่ะ ยาก เท่าที่คุย ๆ กันกับเพื่อน รู้มาว่า ณ ปัจจุบัน การทำเรื่องจ้างแรงงานไทย ขั้นตอนการขอวีซ่าจะยุ่งยากและแพง ส่วนแรงงานจากอินเดีย ปากีสถาน บังกลาเทศ ฟิลิปปินส์หรือมาเลเซียจะง่ายและถูกกว่า จะเห็นได้ว่า มีพยาบาล พี่เลี้ยงเด็ก แม่บ้าน และแรงงานชาย จากประเทศเหล่านี้เยอะมาก ๆ ดูเผิน ๆ เหมือนจะมากกว่าเจ้าของประเทศตัวจริงซะอีก (ไม่มีตัวเลขมาโชว์นะจ๊ะ)

–โทรกลับไทยยังไง
วิธีการโทร และรหัสประเทศ เคยเขียนไว้แล้วค่ะ ไปอ่านที่นี่นะคะ วิธีการโทรเข้าและโทรออกซาอุฯ
แต่วิธีที่ประหยัดที่สุด ที่ดิฉันได้รับคำแน่ะนำมาจากสาวสะใภ้ซาอุฯ ก็คือ ให้ซื้อบัตรโทรต่างประเทศ สำหรับโทรผ่านเน็ตมาจากเมืองไทย พวก tot netcall อะไรประมาณนี้ แล้วใช้โทรกลับไทยผ่านคอมฯ แต่ก่อนเคยมีนาทีละ 0.25 บาท ด้วยค่ะ ตอนนี้เห็นมีส่งเมล์เข้ามาบอกว่า ปรับราคาขึ้นแล้ว แต่โดยรวมก็ยังถูกกว่าการโทรผ่าน Skype หรือใช้เบอร์ซาอุฯ โทรอยู่หลายบาทมาก ๆ ค่ะ

–ส่งเงินกลับไทยยังไง
วิธีถูก ๆ นี่ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ ทราบแต่วิธีทั่วไป พวก Western union หรือไม่ก็ไปโอนที่ธนาคารเลยค่ะ

–เดินทางมาไปซาอุฯ ใช้เวลากี่ชั่วโมง
โดยรวมก็ราวๆ 7 ชม. ค่ะ ยังไม่รวมเวลาไปถึงสนามบินก่อนเครื่องออกประมาณ 2-3 ชั่วโมงและเวลาในการต่อเครื่องนะคะ

–ค่าเครื่องแพงมั้ย
ครั้งล่าสุดที่เราบิน ไปกลับ ราว ๆ 28,000 บาทค่ะ สำหรับ economy class ของสายการบิน Gulf air ค่ะ

–อะไรที่เอาเข้าไปในซาอุฯ ได้/ไม่ได้บ้าง
แอลกอฮอล์ผิดกฎหมาย พวกยาเสพติดย์ต่าง ๆ ผิดกฎหมายโทษสถานหนัก อยาริเอาเข้ามาเด็ดขาด **แต่อยู่ในซาอุฯ ถ้ารู้จักแหล่งก็หาซื้อได้นะเออ
พระเครื่องสัญลักษณ์ของศาสนาอื่นพยายามอย่านำเข้ามา ไม่ก็เก็บไว้ให้มิดชิดแล้วกัน ไม่งั้นโดนเอาทิ้งไม่รู้ด้วย พวกของกิน พริกแกง ขนมต่าง ๆ พกเข้ามาได้ที่ซาอุฯ ไม่ค่อยตรวจค้น ยกเว้นว่ามีพิรุธจริง ๆ ถ้าตรวจเจอหมู ก็จะโดนโยนทิ้ง อ้อ ของกินพวกแพ็คเก็จสำเร็จ พริกแกงต่าง ๆ มีหรือไม่มีฮาลาล ก็ได้นะคะ ไม่ต้องเครียด เราพกมา ตั้งแต่ ข่า ตะใคร้ ยันใบมะกรูดเลยค่ะ พริกแกงแบบชั่งกิโลเราก็เคยเอาเข้ามาสองสามรอบ ไม่มีปัญหาค่ะ

–คนซาอุฯ ไปเที่ยวไทยได้มั้ย
ตามที่มีข่าวออกมาล่าสุดนะคะ (2011) ทางการซาอุฯ ไม่อนุญาตให้นักท่องเที่ยวของซาอุฯ เดินทางเข้าประเทศไทยค่ะ อย่าไปสับสนว่าไม่ให้คนไทยเข้าประเทศซาอุฯนะคะ ยังเข้าออกได้ค่ะ ล่าสุดเพิ่งได้คุยกับพี่ที่แต่งงานกับหนุ่มซาอุฯมา บอกว่าสามีพี่เค้าที่เป็นคนซาอุฯ ก็ยังเข้าประเทศไทยได้ แต่ต้องขอวีซ่าที่ซาอุฯ ถ้าทางการซาอุฯ อนุมัติก็ไปได้

–การเดินทางออกจากซาอุฯ อันนี้ไม่มีใครถามแต่อยากบอก
ไม่ใช่นึกอยากจะบินออกจากประเทศก็บินได้นะคะ การเดินทางออกจากซาอุฯ จะต้องใช้วีซ่าด้วย เรียกว่า exit visa หรือ re-entry visa สำหรับออกนอกประเทศและกลับเข้ามาอีก ค่าธรรมเนียมในการของ re-entry visa นี้ครั้งละ 200 SAR ค่ะ ใช้ได้ภายใน 90 วัน และ 500 SAR สำหรับ Multiple re-entry visa ที่ขอครั้งเดียวแล้วเข้าออกได้หลายหนใน 6 เดือน ประมาณนี้ค่ะ **หมายเหตุ ขอวีซ่าแล้วไม่เดินทางออกนอกประเทศ ไม่ได้ใช้วีซ่า จะเสียค่าปรับ 1,000 SAR นะคะ เพื่อนสามีโดนมาแล้ว ตัดจากบัญชีเงินเดือนเลยค่ะ

–อื่น ๆ ที่อยากบอก
ประเทศซาอุฯ มีขอทานมั้ย – มี
มีเด็กแว๊นมั้ย – มี
แล้วสก๊อยหล่ะ – ยังไม่เห็นนะ

ถ้ามีตรงไหนผิดพลาดหรือท่านไหนอยากจะให้เพิ่มเติมอะไร ทิ้งคอมเม้นท์ไว้นะคะ แล้วดิฉันจะมาแก้ไขค่ะ

Popularity: 15% [?]

เมื่อวานไปซื้อผักผลไม้ที่ร้านใกล้ ๆ บ้านค่ะ เห็นเข่งอินทผาลัมสด ๆ วางขายอยู่
หยิบมา 2-3 ช่อ ไม่กล้าซื้อเยอะ ๆ ช่วงนี้กำลังควบคุมน้ำหนักค่ะ เพราะอินทผาลัมสด ก็หวานไม่ใช่น้อย
แม้จะหวานกรอบ อมฝาดนิด ๆ

สามช่อนี้ ราคา 40 บาทค่ะ ก็ไม่แพงนะคะ

ผ่าออกมา เนื้อขาว กรอบ หวานอร่อยดีค่ะ ถ้าเก็บไว้นานอีกหน่อย ก็จะเริ่มนิ่มและเปลี่ยนสีเป็นสีน้ำตาลและไม่ฝาดแล้วค่ะ
ล้างแล้วเอามาวางไว้ข้างคอมฯ นั่งเล่นคอมฯ ไปแท่ะลูกอินทผาลัมไป วันนี้หมดซะแล้วค่ะ กินเพลินเหมือนกัน ไม่หวานเลี่ยนเหมือนอินทผาลัมแห้ง

Popularity: 17% [?]

กุหลาบจามูน(Gulab Jamun) เป็นขนมสัญชาิติอินเดียค่ะ วันนี้ลองทำรับประทาน โดยใช้แป้งสำเร็จค่ะ คือซื้อมา ผสมให้เข้ากัน แล้วก็ปั้นเอาลงทอดเลยค่ะ จริง ๆ ซื้อแป้งกุหลาบจามูนไว้นานแล้วค่ะ เก็บจนลืมไปแล้ว แล้วไปเห็นใน Facebook ของคุณโหน่ง สวิสฯ ก็เลยกลับมารื้อ ๆ เอามาลองทำก่อนที่แป้งจะหมดอายุค่ะ

อันนี้เป็นวิธีทำกุหลาบจามูน จากกล่องแป้งนะคะ

จะเห็นว่าขั้นตอนการทำนั้นไม่ยุ่งยากซับซ้อนนะคะ เอาแป้งมาผสมน้ำ หรือนม ผสมให้เข้ากัน แล้วก็ปั้นเป็นก้อนเล็ก ๆ ก่อนจะเอาลงไปทอด เมื่อทอดจนเป็นสีเหลืองทองแล้ว ก็นำในแช่ในน้ำเชื่อมร้อน ๆ พักไว้ 30 นาที ก็จะได้ขนมกุหลาบจามูนหอม หวาน พร้อมรับประทานแล้วค่ะ

มาดูรูปที่ดิฉันทำบ้างนะคะ ว่าน่าทานหรือเปล่า ขอลัดมาที่ตอนทอดเลยแล้วกันนะคะ เพราะตอนผสมนม และนวดนั้น ค่อนข้างนะเลอะติดมือ เลยไม่สะดวกจะถ่ายรูปค่ะ

ปั้นเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็เอาลงทอดในไฟกลางค่อนมาทางอ่อนนะคะ สีค่อนข้างจะเพี้ยนเพราะไฟในครัวนะคะ เนื้อแป้งจริง ๆ ออกสีเหลืองอ่อน ๆ ค่ะ

ทอดเสร็จจนเป็นสีเหลืองรอบ ๆ สีสม่ำเสอมกันนะคะ อันนี้ทอดเสร็จแล้วค่ะ เลือกที่หน้าตาดี ๆ มาเป็นนางแบบ (มีบางลูกทอดไฟอ่อนไป แอบแตกเหมือนลูกชิ้นระเบิดเลยค่ะ)

จากนั้นก็เอาน้ำตาล ผสมกับน้ำขึ้นไปตั้งไฟทำน้ำเชื่อมเลยค่ะ ส่วนผสมตามข้างกล่องเลยค่ะ เคี่ยวให้เดือดแล้วก็ปิดไฟ เอาขนมลงไปแช่ค่ะ ให้ตัวขนมดูดน้ำเชื่อม แช่ไว้ 30 นาที ขนมก็จะดูดน้ำเชื่อมจนหมด ถึงตอนนี้ก็พร้อมเสิร์ฟแล้วค่ะ (ง่ายมั้ยคะ)

ลองชิมดูแล้ว แป้งหอม ๆ หวานฉ่ำด้วยน้ำเชื่อม ทานเยอะ ๆ สงสัยจะอ้วนแน่ ๆ เลยค่ะ แค่ 3-4 ลูกก็น่าจะเลี่ยนแล้ว

เปรียบเทียบกับรูปหน้ากล่องแล้วอาจจะเทียบกันไม่ได้ แต่ก็พอไปวัดไปวาได้นะคะ ^^

Gulab Jamun is an Indian sweet preparation traditionally made out of evaporated desiccated milk blended with wheat flour, fried and soaked in sugar syrup (to order click here>>)

 

Popularity: 13% [?]