มีเพื่อน ๆ เราหลาย ๆ คนสงสัยเรื่องการแต่งตัวของเราในซาอุฯ เราก็บอกไปว่า ก็แต่งเหมือนผู้หญิงซาอุฯ ทั่ว ๆ ไปนั่นแหล่ะ

จริง ๆ แล้วอาจจะไม่เหมือนก็ได้ เพราะเราแต่งไงก็ดูไม่เหมือนสาวซาอุฯ ซักที (ดูบ้านน๊อกกกก บ้านนอก)

เพื่อน ๆ เราก็เลยอยากเห็นว่า เวลาเราอยู่ในชุดอาบายาห์ แล้วเป็นยังไง

ขอบอกไว้ก่อนว่า ก่อนมาซาอุฯ นี่เราดีใจมากที่ได้ใส่ชุดคลุม งานนี้อ้วนแบบไม่มีใครเลยล่ะว้า อิอิ (คิดดัง ๆ )

แต่พอได้แต่งจริง ๆ แล้ว เอาผ้ามาคลุมผม เห็นแต่หน้าโล้น ๆ ดูขี้เหร่กว่าเดิมหลาย % เลยหล่ะ (ความเศร้ามาเยือน หายตื่นเต้นในบัดดล)

มาดูของจริงกันดีกว่า ว่าเหมือนสาวซาอุฯ รึยัง

เหมือนผู้หญิงซาอุดี้ ตอนที่ยังไม่แต่งหน้า เขียนตา บ้างรึเปล่าเนี่ย
นี่ขนาดจ้างตากล้องมาจากอเมริกาแล้วนะเนี่ย

เสื้อผ้า หน้าผม พอจะได้มั้ยคะ ชุดอาบายะห์ (ขอเพื่อนมา) ผ้าคลุมผมที่ซื้อมา ไม่ใช้ เพราะมันเห็นแค่หน้าโ้ล้น ๆ (สามีก็ยังพร่ำบอกว่าสวย ๆ ที่สุด) แต่เราเห็นแล้วทนตัวเองไม่ได้ ก็เลยเอาผ้ามาพัน ๆ เอาเอง (ขอเพื่อนมาอีกนั่นแหล่ะ) ทำให้ดูผมนิด ๆ หน่อย ๆ ไม่เหม่งเกินไป

ชุดอาบายะห์ ที่สาว ๆ ซาอุฯ ใส่กันนี่ยาวคร่อมเท้า ลากพื้นดินเลย แต่ของเรานี่ก็ยาวประมาณข้อเท้า (ก็ขอเพื่อนมา มันดันตัวเล็ก) แล้วก็นุ่งกางเกงยีนส์ขายาวไ้ว้ด้านใน เห็นปลายขากางเกงโผล่นิด ๆ ไม่เป็นไร ไม่ต้องงามมากก็ได้ เอาประหยัดไว้ก่อน ไม่อยากซื้อใหม่

สาวซาอุฯ บางคนใส่ชุดยาวคร่อมเท้า ลากดิน แล้วก็คลุมผม ปิดหน้าหมด เหลือแต่ลูกตาอย่างเดียว บางคนก็มีผ้าโปร่ง ๆ ปิดไว้ตรงลูกตาด้วย มิดชิดสุด ๆ อ้อ เวลาอยู่ในห้างต่าง ๆ นี่ สาวที่นี่เค้าเปิดผม เปิดหน้ากันบ้างเหมือนกัน แต่พวกที่มิดชิด ๆ ก็ไม่ได้เปิดหรอก มาแรก ๆ เราก็ไม่ได้เปิดคลุมผมตลอด อยู่มาเดือนกว่า ๆ เริ่มเก๋า อยู่ในห้าง ไม่คลุมผมแล้ว ^^

Popularity: 100% [?]

วันนี้มีนัดไปทานข้าวเที่ยงกับพี่คนไทยในซาอุฯ ที่ Riyadh gallery พี่สาวคนนี้ย้ายมาอยู่ซาอุฯ ก่อนเราประมาณ 5 เดือน อยู่ในริยาร์ดเหมือนกัน แถมไม่ไกลกันซักเท่าไหร่ หลังจากส่ง email คุยกันประมาณสองอาทิตย์ ก็เลยนัดกันว่าไปเจอตัวเป็น ๆ กันดีกว่า ฤกษ์งามยามดี วันนี้เลยได้ไปทานข้าว สามีเรากับสามีพี่เค้าจะได้ทำความรู้จักกันด้วย

บ่ายโมง พี่เค้าก็โทรเข้ามา เราเดินเล่นอยู่ที่นั่นสักพักแล้ว ก็เลยนัดเจอกันบริเวณ food court หลังจากทักทายกันแล้ว ก็ปล่อยให้หนุ่ม ๆ เค้าคุยกัน (พี่เค้าน่ารักมาก ๆ ๆ ๆ คุยกันถูกคอดีเลยหล่ะ อิอิ) เราสาว ๆ ก็ไปเดินไปคุยไป ดูของงาม ๆ ในห้าง Debenhams department store ช่วงนี้ลดราซะด้วย 50%แน่ะ เราแอบแว๊บไปดูแว่นกันแดด ยี่ห้อหรู ๆ เผื่อได้เอามาคาดผมซะหน่อย (ฮ่า ๆ) แหม ดูราคาแล้วก็ซื้อไม่ลงจริง ๆ เกือบ ๆ หมื่นแน่ะ จะมีวันไหนลด 90% มั้ยเนี่ย

หลังจากเดินเล่นกันไปสักพัก กลับเดินกลับมาหาหนุ่ม ๆ พอได้กลิ่นอาหารท้องก็เริ่มหิว ก็เลยชวนกันหาอะไรทาน หนุ่ม ๆ ไปซื้อพิซซ่าถาดโตกันมา ส่วนสาว ๆ เราก็เน้นอะไรที่เป็นข้าว ๆ ซะหน่อย พี่เค้าเลยพาไปซื้อร้านขายอาหารที่ดูละล้ายคล้าย ๆ อาหารไทย และเน้นที่มีรสชาติเผ็ดหน่อยมานั่งทานกัน

หลังจากทานกันเสร็จ ก็เลยไปเดินซื้อของต่อที่ Panda Hypermarket ต่อ ซื้อของเข้าบ้าน เดินไปเดินมาได้ยินเสียงพิธีละหมาดดังมาตามสาย ตายล่ะหว่า กำลังปวดฉี่เลย จะไปห้องน้ำคนเดียวก็ไม่กล้า สามีก็เข็นรถกับข้าวของเต็มรถเข็น ประตูห้างก็ปิด ก็เลยอดทนเดินเลือกของไปอีกพักใหญ่ ๆ ก็เพิ่งเห็นว่า มีประตูเปิดไว้ 2 ช่อง เลยเอารถเข็นไปจอดแล้วก็ไปเข้าห้องน้ำ

ในห้องน้ำเจอสาวงามฟิลิปปินส์สองคน อยู่ในห้องน้ำ พอเราเดินเข้าไปสองนางก็ส่งยิ้มให้เรา แล้วทักว่า เป็นคนฟิลิปปินส์รึเปล่า เราก็ส่งยิ้ม บอกไปว่า ฉันคนไทยจ๊ะ เค้าเลยถามว่ามาจากไหน ฉันเลยบอกว่า บางกอกค่ะ เค้าก็ร้องว้าว ๆ บางกอก อยากไปเที่ยว อิอิ แล้วเราก็ขอตัวไปฉี่ อั้นนานกว่านี้ไม่ได้อีกแล้ว ฮ่า ๆ เชื่อแล้วว่าคนฟิลิปปินส์ในซาอุฯ เยอะจริง ๆ

กลับออกมา เดินเข้าไปเอารถเข็นแล้วก็จ่ายเงิน สรุปว่า ช้อปกันเพลิน มีสินค้าบางอย่างยังไม่ได้เอาไปชั่ง พนักงานที่เอาของใส่ถุงห้าง hyper panda ก็บริการดีมาก ๆ วิ่งเอาไปชั่งให้ แหม ทำเอาประทับใจในบริการ เราเลยนั่งรอที่ม้านั่งใกล้ ๆ สามีจ่ายเงินเสร็จ ก็เข็นรถออกมาเรียกเรา แล้วบอกให้เราช่วยนับเงินหน่อย เพราะซื้อของไป 215.12 riyal ให้เงินไป 516 แต่ได้เงินทอนมา 315 riyal ก็เลยอยากนับกันให้ถี่ถ้วนก่อน ว่าเค้าทอนเงินผิดรึเปล่า เราก็บอกว่า มันผิดซิ มันต้องทอน 300  สามีก็เลยควักโทรศัพท์มือถือมาคำนวณอีกรอบ สรุปว่าทอนเกินมาจริง ๆ ต้องทอนแค่ 300 riyal สามีบอกไม่อยากให้ cashier มีปัญหา เลยเอาเงิน ไปคืน สรุปว่า คุยกันไม่รู้เรื่อง สามีพยายามบอกว่าทอนเกินมานะ ทาง cashier ก็บอกว่า “No, no …” แล้วส่งเงินคืนมาให้ มีผู้หญิงที่อยู่ในคิวกำลังจ่ายเงินเลยช่วยอธิบายให้ cashier ก็ยังปฏิเสธไม่รับเงินคืนไป เรากับสามีก็เลยต้องเดินกลับมา แล้วก็งง ๆ สรุปว่าอะไร ยังไง

ก่อนกลับสามีงอแงอยากทานไอศกรีม มอง ๆ หา เจอ Swensen’s อยู่ใกล้ ๆ ทางเดินพอดี เลยไปนั่งทานกัน เป็นแบบร้านเล็ก ๆ มีโต๊ะนั่งประมาณ สี่ห้าโต๊ะ เราสั่ง Double scoop in cup (พนักงานพูดภาษาอังกฤษได้ค่อนข้างโอเคเลย)เลือก ๆ ดูมีไม่กี่รสชาติ ไม่หลากหลายเอาซะเลย ประมาณ 6-8 รสได้มั้ง กรีนที ของโปรดก็ไม่ไมี ทำเอาวัยรุ่นเซ็ง สั่งเสร็จเรามานั่งรอที่โต๊ะ สามีไปจ่ายเงินแล้วก็รับไอศกรีมกลับมา เราก็อ้าววว Double scoop ไหง ได้มาก้อนเดียวหล่ะพ่อคุณ ก็เลยมานั่งงงรอบสองว่า Double scoop นี่มันก้อนเดียวเองเหรอฟ่ะ ถ้วยละ 11 riyal ก็เกือบ ๆ 100 บาท (แพงอิ๊บเอ๊ง)

ทานเสร็จ นั่ง Taxi กลับบ้าน ไปกลับมากี่รอบ ๆ ก็จ่ายเที่ยวละ 15 riyal ค่ะ สามีไปเรียกแท็กซี่ ตกลงราคาที่ 15 riyal เรียบร้อย ก็เดินกลับมาขนของไปไว้หลังรถ นั่งรถมาเรื่อย ๆ ถึงทางแยก คนขับถามว่าเลี้ยวซ้ายหรือขวา สามีก็บอกว่า เลี้ยวซ้าย คนขับบอก โอ๊ย 15 riyal ไม่ได้แล้วหล่ะ ต้อง 20 riyal สามีเราเลยสวนกลับไปว่า No, nooooo ฉันนั่งกี่คัน ๆ ก็ 15 riyal นะ และเราตกลงกันที่ 15 riyal คนขับรถแท็กซี่ก็บอกพูดอะไรต่อไม่รู้ ฟังไม่รู้เรื่อง (แอบด่าสามีตรูป่าวฟ่ะนั่น) สามีก็เลยบอกไปว่า “I don’t know” (ก็ตรูฟังไม่รู้เรื่องอ่ะ)

พอมาถึงบ้าน เอาของลงจากรถ สามีควักตังค์จ่ายไป 15 riyal เราแอบยิ้มในใจ “ชิส์ ให้มันรู้ซะบ้าง อย่าคิดว่าสามีฉันเป็นกล้วยนะ เจ้าลิงบ้า” ฮ่า ๆ

เง้อ คนขับ taxi ขี้โกง เอาเปรียบคนต่างชาตินี่ไม่ได้มีเฉพาะเมืองไทยนะเออ

Popularity: 9% [?]

หนึ่งเดือนในซาอุฯ
อยู่ซาอุฯ ครบเดือนแล้ว
วัน ๆ ไม่ได้ทำอะไรมาก ทำกับข้าวกับทำงานบ้านเท่านั้น
เรื่องออกไปนอกบ้าน ถ้าไม่ใช่วันหยุดก็อย่าหวังให้มาก
เพราะออกไปคนเดียวไ่ม่ได้
เรียกว่าขาดสามีไม่ได้เลยดีกว่า
ไปไหนไปกันเป็นปาท่องโก๋

อยู่บ้านมีเวลาว่างเยอะ
งานอดิเรกของเราที่ซาอุฯ ก็ืคือ…
….
…
…
ให้ทายก่อนดีกว่า ^^
…
…
…
เฉลยก็ได้
งานอดิเรกที่ว่า ก็คือ เดินเข้าครัวแล้วก็แง้มตู้เย็น
ดูว่ามีอะไรที่หยิบติดมือมานั่งทานหน้าคอมฯ ได้บ้าง
ุ-_-’
หนึ่งเดือนผ่านไป ไว้เหมือนทุกเดือนนั่นแหล่ะ ^^’
รู้ึสึกว่าอวบ ๆ ขึ้นนะเรา
อาการแบบนี้ ใช่ที่เรียกว่า อวบระยะสุดท้ายรึเปล่าไม่รู้
ยิ่งอยู่นี่ใส่ชุดนินจา (ชุดอะบายา ชุดสีดำ ยาว ๆ สำหรับผู้หญิงซาอุฯ) คลุมตลอด
ใส่แล้วไม่มีปลิ้นให้เห็น ก็เลยได้ใจ กินไม่ยั้ง
วัน ๆ กิน กับ นอนจริง ๆ นอกนั้นก็นั่งหน้าคอม ไม่ได้ออกกำลังกายเลย
สุขภาพท่าจะแย่ ก็เลยแก้ด้วยการบ่น บ่นมันทุกวัน
คนฟังก็มีอยู่คนเดียว ฉายซ้ำหลาย ๆ รอบเลยโดนบังคับให้ทานสลัดทุกมื้อเย็น
สลัดก็สลัดล่ะว้า นาทีนี้ ไม่สลัดไม่ไหวแล้ว

ก็เลยฉลองการอยู่ในซาอุฯ ครบหนึ่งเดือนของเราด้วย สลัด

ผัก ผลไม้ เตรียมไว้สำหรับทำสลัด

จัดการหั่นรวม ๆ กัน

เพิ่มโปรตีนด้วยเฟต้าชีส (feta cheese) และทานด้วยน้ำสลัด Honey Mustard

ตั้งใจจะผอมกันดิบดี
สามีหยิบขนมปังกรอบกับ mozzarella cheese ออกมาวางข้าง ๆ (คงได้ผอม -_-’)
แถมด้วยไดเอ็ทโค้ก

ตั้งใจว่ามื้อเย็นทุกวัน จะทานสลัดกันเป็นหลัก
แล้วรอดูผลนะคะว่า หนึ่งอาทิตย์ผ่านไป
จะเป็นยังไง

Popularity: 6% [?]