ข้อมูลน่ารู้ เรื่องเล่า อาหารซาอุ การทำงาน ชีวิตและคนไทยในซาอุ

มาอัพเดทอาหารการกินในซาอุฯ กันสักหน่อยค่ะ ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ดัมมัม อาหารไทยอุดมสมบูรณ์ขึ้นเยอะเลยค่ะ เพราะมีเพื่อนสาวพาไปช้อปปิ้งซื้อหาวัตถุดิบอาหารไทยที่ห้าง Lulu และที่ร้านเชียงใหม่ ที่โคบาร์ เดือนละครั้ง และเมื่อต้นเดือนก็ได้แว่ะไปซื้อของไทยที่ร้านรัชนี ที่บาร์เรนห์มาด้วยค่ะ ว่าแล้ว มาดูกันเลยดีกว่าว่าเราเรา กินอยู่อย่างไรในซาอุดิอาระเบียค่ะ ^^

เมนูแรก เป็นขนมจีนแกงเขียวหวานไก่ค่ะ ^^ ได้เส้นขนมจีนแห้งมาจากบาร์เรนห์

เอาเส้นแห้งมาแช่น้ำ สักพัก แล้วก็เอาไปต้ม หนึ่งถุง ได้หนึ่งจานใหญ่ ๆ เหมาะสำหรับทาน 2-3 คนค่ะ

มาดูผักสด ผักดอง ไข่ต้ม สำหรับทานคู่กับขนมจีนค่ะ

มาถึงพระเอกกันบ้างค่ะ แกงไก่ ใส่พริกหวานค่ะ (พอดีไม่ได้ซื้อมะเขือมา)

ไม่เข้มข้นเท่าไหร่ แต่ก็ถือว่าผ่านค่ะ

รับขนมจีนสักจานมั้ยคะ ^^

มาดูเมนูอื่น ๆ กันบ้างนะคะ อัพลงเฟสบุคไว้นานแล้วยังไม่มีโอกาศเอามาลงบล็อก

ข้าวผัด ใส่ซีอิ๊วดำลงไปนิดหน่อย เป็นความชอบส่วนตัว

กุ้งผัดตะใคร้และพริกแดง

ผัดวุ้นเส้น เห็นแล้วอยากทานอีก แต่ไม่มีวุ้นเส้นเหลือเลย ไปซื้อของก็ไม่ได้ซื้อมาตุนไว้ อดต่อไป

ยังมีรูปอาหารอีกเยอะค่ะ กำลังอัพโหลด อย่าลืมแว่ะมาชิมนะคะ ^^

Popularity: 10% [?]

ช่วงนี้ (เดือน เมษายน) อากาศที่ซาอุดิอาระเบีย เริ่มร้อนระอุแล้วค่ะ จริง ๆ เริ่มอุ่น ๆ มาตั้งแต่ต้นเดือนแล้วค่ะ หลังจากไม่ได้เปิดใช้แอร์มาเป็นเวลานาน ก็เริ่มต้องเปิดทุกวันเลยหล่ะค่ะ ช่วงนี้ สี่โมง ห้าโมงเย็น ออกไปเดินเล่นชายทะเล เริ่มไม่สนุกแล้วค่ะ เพราะอากาศร้อน บวกกับลมทะเล ไปเดินทีไรตัวเหนียวกับมาเลยค่ะ ถ้าอยากไปเดินเล่นจริง ๆ ก็ต้องเลี่ยงไปเย็น ๆ หน่อย อย่างหกโมงเย็น หรือหลังหนึ่งทุ่มไปเลยค่ะ อากาศจะไ่ม่ร้อนมาก

ช่วงเมษายน พฤษาคม อาจจะยังไม่ร้อนมาก แต่ก็ร้อนขึ้นเรื่อย ๆ มิถุนายน กรกฎาคม สิงหาคม กันยายน อันนี้ร้อนตับแตกจริง ๆ

พูดเรื่องอากาศพอหอมปากหอมคอ แล้วก็ขอบ่นสักหน่อย เมื่อวันก่อนตึกที่เราพัก มีการปิดน้ำหนึ่งวัน เพื่อทำความสะอาดถังเก็บน้ำประจำปี เราก็เลยต้องกรองน้ำใส่กะละมัง ไว้ใช้ล้างจานชามต่าง ๆ พอตกเย็น น้ำใช้ได้ปกติ แต่น้ำบ้านเรามันเริ่มไม่ไหลไปทีละจุด เริ่มจากอ่างล้างหน้า น้ำไม่ไหล เราก็งง ว่ามันมีปัญหาตรงไหน ก็เลยแจ้งช่างให้มาซ่อม รอสองวันช่างก็ยังไม่มาสักที เราก็ใช้น้ำลำบาก พอมาวันนี้ สายฉีดชำระตรงชักโครกไม่ไหลอีก สามีเลยแจ้งไปอีกที บ่ายสี่โมงเย็น ก็มีช่างมาซ่อมให้ สรุปว่า ท่อน้ำมีเกลืออุดตันค่ะ เพราะน้ำประปาที่ซาอุฯ ใช้ผลิตมาจากน้ำทะเล เลยมีพวกเกลือเจอปนอยู่ด้วย ใช้ไปนาน ๆ เกลือตกตะกอน ตกผลึก อุดทันท่อค่ะ แต่ตอนนี้น้ำไหลสะดวกและไหลแรงกว่าเดิมแล้ว โล่งใจไปที ไม่ต้องอยู่อย่างหงุดหงิดแล้ว ^^

Popularity: 7% [?]

เวลาผ่านไปไวเหมือนกันนะคะเนี่ย ตอนนี้ก็อยู่ซาอุฯ ครบ 1 ปีเต็ม ส่วนสามีก็อยู่มาเกือบ 2 ปีแล้ว

ตอนมาซาอุฯ ใหม่ ๆ เมื่อปลายเดือนมีนาคม ปี 2553 ตอนนั้น สามีทำงานอยู่ที่ริยาร์ด เมืองหลวงของซาอุฯ ค่ะ ถ้าให้พูดถึงริยาร์ด โดยภาพรวมก็น่าอยู่นะคะ มีห้างใหญ่ ๆ เยอะ วันหยุดออกไปเดินห้าง ดูของเซลล์ให้เพลิน ๆ ตา อาหารการกินก็หาได้ทั่วไป

พอเดือนสิงหาคม ก็ได้วันหยุดหนึ่งเดือน กลับไปไทย เพื่อน ๆ ก็บอกว่า อะไรว่ะ ไปยังไม่เท่าไหร่ กลับมาอีกแล้ว ฮ่า ๆ แบบว่ายังไ่ม่ทันได้คิดถึงกัน

เดือนกันยายน ก็กลับมาซาอุฯ กลับมาได้ไม่นานเท่าไหร่ก็มีเครียด ๆ เพราะจะหมดสัญญาที่ซาอุฯ แล้ว ตัดสินใจไม่ได้ว่า จะต่อสัญญาที่ซาอุฯ หรือไปเริ่มงานใหม่ที่จีน

เดือนตุลาคม เป็นเดือนสุดท้ายของสัญญาจ้าง การทำงานที่ซาอุฯ ที่ทำงานขอให้สามีไปเป็นคนประสานงานระหว่างมหาวิทยาลัย และครูที่ทาง บ. จะส่งไปประจำที่ชายแดนทางเหนือของซาอุฯ ไหน ๆ ก็เดือนสุดท้ายแล้ว ก็เลยตัดสินใจไป ได้เปลี่ยนจากเมืองหลวงไปอยู่เมืองอื่นบ้าง เมื่อตัดสินใจแล้วก็บินไปเมือง Arar ใน 3 วันเลย ขนข้าวขนของไปเท่าที่จำเป็นก่อน เพราะบ้านที่ริยาร์ด ก็ยังคงเช่าไว้

ไปอยู่ Arar เป็นเมืองเล็ก ๆ ใกล้ชายแดนอิรัก นอกหน้าต่างห้องนอนมองเห็นอูฐด้วย อารมณ์บ้านนอก ๆ ห้างใหญ่ไม่มี ข้าวของก็ซื้อจากร้านขายของชำ แพงกว่าซื้อจากห้างพวกคาร์ฟูร์ต่าง ๆ ซะอีก ของสดหาแทบไม่ได้เลย ผักก็มีแต่พวกแช่แข็ง (จริง ๆ ร้านขายของสดก็คงมี แต่เราไม่รู้จักพื้นที่ดีพอ) ร้านอาหารก็มีน้อย ใต้โรงแรมที่พักมีร้านขาย แคปซ่า อยู่ ก็เลยได้กินไปวัน ๆ ขอบอกว่าเบื่อมาก หนึ่งเืดือนที่อยู่ที่นั่น เรากินไก่ไปประมาณ 10-20 ตัวเลย กินไก่ทุกวัน แทบทุกมื้อ วันหยุดไม่มีที่ไป เดือนทั้งเืดือนเราอยู่แต่ในห้อง เพราะไม่มีห้าง ออกไปร้านขายของใกล้ ๆ ที่พัก เจอพายุฝุ่นเข้าไปเต็ม ๆ กลับมาห้อง ไม่เกิน 2 ชั่วโมงน้ำมูกไหลเลย สามีเลยตัดสินใจว่าจะไม่ต่อสัญญา

เมื่อตัดสินใจว่าไม่ต่อสัญญาก็เลยโทรไปบอกที่บริษัท ว่าคงไม่ต่อสัญญานะ ได้คุยกับเจ้าของ บ. ด้วย เค้าถาม อยากได้เงินเดือนเท่าไหร่ ลองบอกมา สามีก็แบบไม่ไหวแล้ว (อารมณ์ แบบว่า ติดเกาะ ของกินไม่มี ไปไหนไม่ได้ เรียกว่า เซ็งสุด ๆ) เลยปฎิเสธไป สองวันให้หลัง บริษัท โทรมาบอกว่า ย้ายมาดัมมัมมั้ย ติดทะเลด้วย ได้เงินเดือนเพิ่มด้วย ก็เลยลังเล กลับมาคิดกันอีกที สุดท้าย ก็เลยตัดสินใจย้ายมาดู ถ้าไม่โอเค ก็ยังไปจีนทันอยู่ ถ้าโอเค ก็ปฎิเสธที่จีนไป

และแล้วก็ย้ายมาเมือง Dammam บ.จองตั๋วเครื่องบินให้อีท่าไหนไม่รู้ โหลดกระเป๋าได้คนละใบ อีกใบต้องจ่ายเงินเพิ่มไปอีก 100sr. แล้วบินจาก Arar ไปลง Jeddah จาก Jeddah มา Dammam แบบว่า อ้อมโลกมาก มาถึงพร้อม ๆ กับคนที่นั่งรถยนต์มาเลย

พอย้ายมา Dammam แล้วกลับสู่โลกปกติอีกครั้ง เมือง Dammam น่าอยู่มาก ติดทะเล แค่เดินไปก็ถึง มีสวนสาธารณะ ให้ไปนั่งเล่น ดื่มชา ชมนก ชมไม้ ที่พักอยู่ย่านของกิน มีทุกอย่างหลากหลายมาก ร้านขายผักสด มินิมาร์ทเล็ก ๆ อยู่ห่างไปสองช่วงตึก ร้านพิซซ่า เบอร์เกอร์ ไอติม มีหมด เรียกว่า ไม่อดอยากอีกต่อไป

อากาศช่วงนั้นเริ่มเข้าหน้าหนาวพอดี เลยรู้สึกว่า Dammam น่าอยู่สุด ๆ พายุฝุ่นก็ไม่ค่อยจะมีบ่อยนัก (แต่ก็มี) แต่โดยรวมแล้วน่าอยู่กว่า ริยาร์ด (Riyadh) และ อะราร์ (Arar) มากมายก่ายกอง ก็เลยตัดสินใจไม่ไปเมืองจีน และอยู่ซาอุฯ มาจนถึงทุกวันนี้ ^^

สิงหา กันยา ค่อยว่ากันอีกที ว่าจะอยู่ต่อหรือจะย้ายนะคะ

Popularity: 11% [?]